loopgroep beilen bodywalk beilen


Verslagen 2016



20-11: Garda Trentino Half Marathon
(Wim van der Lelie)

Ieder normaal mens, geen loper zijnde, zal zeggen: je bent knettergek om helemaal naar ItaliŽ te gaan om daar 10 km te gaan hardlopen. Maar ja, als lid van Loopgroep Beilen kun je hier met veel plezier lopen, maar je wil af en toe ook weleens ergens anders lopen en soms is dat ergens anders “iets” verder weg.

GardaTrentinoLogo

Bij AV Lycurgus, de atletiek vereniging van mijn vriendin Alie, is een Italiaan luisterend naar de naam Silvio lid. Hij stelde voor om met een groep leden mee te doen aan de Garda Trentino Half Marathon (www.trentinoeventi.it/en/) in zijn geboorteplaats Riva del Garda. Natuurlijk waren Alie en ik direct enthousiast en al snel was een bus vol.

Vrijdag 11 november 2016 vertrek uit Krommenie
5 Uur was de bedoeling, maar eerst nog even bij het ziekenhuis in Zaandam langs om een deelneemster op te halen. Zij was al voor het instappen hard op haar neus gevallen en naar de Eerste hulppost gebracht. Na een voorspoedige reis reden we om ongeveer 22:00 uur het stadje aan het Gardameer binnen. Na enkele loze rondjes door het stadje, de bus kon niet alle bochten goed nemen door de smalle straatjes, bereikten we ons Hostel. Het eten (heel verrassend: pasta) stond al op ons te wachten. Na de bekendmaking van de kamerindeling (2, 4 of 6 persoons) konden we de bedden opmaken en heerlijk slapen in een stapelbed.

Zaterdag 12 november
Na het ontbijt kreeg ieder een oranje shirt met de tekst: L’OLANDA VI SALUTA met daaronder de afbeelding van een molen en was er om 10 uur een lichte training door de straten van het stadje en liet Silvio zien waar hij geboren en opgegroeid was. Het was een mooi gezicht om een groep van 50 lopers in hetzelfde tenue te zien. Daarna wandelden we naar de Expo om ons startnummer op te halen. Daar kregen we ook een heerlijke gratis lunch die we weg konden spoelen met wijn, wat wij dus ook deden. Verder konden we de dag vrij invullen. In kleine groepjes werd de stad onveilig gemaakt, koffiedrinken, shoppen, de middenstand was vast heel blij met ons. De vrouwen vielen massaal voor Italiaanse kleding. We pasten ons snel aan, lekker eten om 20 uur, pizza, pasta, bier, wijn en schuifelden rond 22 uur richting ons hostel.

Zondag 13 november
De wekker liep om 5:30 uur af en na het ontbijt wandelden we (de 10 km lopers en wandelaars) 2 km naar de locatie waar de pendelbussen stonden om ons naar de start te brengen. Om 8 uur waren we in Arco voor de start van de 10 km. Arco is tevens het “keerpunt” van de halve. Om 9:15 uur stonden alle lopers kouwelijk te trappelen voor het startschot. Maar helaas zonder verklaring (zelfs niet in het Italiaans, want niemand ging van zijn plaats) hebben we 40 minuten bij 3 Š 4 graden staan te wachten op het startschot. Onze dames lopers bleven opgewekt en vermaakten het hele startvak met zingen en springen. Een noodlottig ongeval van een deelnemer op het parcours bleek de oorzaak dat de start uitgesteld werd.

6 flessen wijn
Na de verlossende knal voerde de route ons eerst door de schitterende oude smalle straatjes van het stadje, eenmaal buiten liepen we over een fietspad en genoten van de mooie omgeving, onderweg aangemoedigd door wandelende dames van Lycurgus. De laatste kilometers voerden langs het Gardameer, waar we ook nog even konden zwaaien naar de tegemoet komende 21 km lopers die net gestart waren. De finish in het oude centrum van Riva de Garda werd door mij bereikt na 59:27 min. Die tijd bleek goed voor de 1ste plaats bij de mannen 75 (6 flessen wijn). Helaas geen bijzondere prestatie aangezien ik de enige deelnemer was in mijn categorie. 's middags stond nog een tour naar de watervallen op het programma, het werd wel een leuke tour met enkele vallen, maar dan zonder water. De waterval was gesloten.

Maandag 14 november was het weer vroeg opstaan en ontbijten, waarna de bus om 7 uur gas gaf richting Nederland. Om 22.30 uur bereikten we Krommenie, waar ieder het er over eens was, een bijzonder geslaagde sporttrip.



02-10: Verslag Huttenkloasloop Oldenzaal
(Wierd Duursma)

’s Morgens om ongeveer 09:15 uur samen met mijn vrouw Wilma, vertrokken naar Oldenzaal voor deelname aan de Ĺ marathon van de “Hutten Kloas” loop. Dit was voor mij de eerste deelname in Oldenzaal. Achteraf gezien ook meteen de laatste keer. Dit klinkt dramatischer dan het in werkelijkheid is. Vanaf heden zal de wedstrijd verder gaan onder de naam “Halve Marathon Oldenzaal”. Waarschijnlijk is voor deze naam gekozen om ruimte te bieden voor een eventuele sponsor om de sponsornaam toe te voegen aan de loop.

HMOlogo

Nadat we de auto redelijk in de buurt van de start geparkeerd hadden, bleek al snel dat de wedstrijd zeer gewild is. Bij het afhaalpunt van de startnummers stonden lange rijen. Ondanks dat verliep de uitgifte redelijk snel. Voordat de oudere lopers van start konden gaan voor respectievelijk de 3, 5, 10 en 21,1 km waren er een aantal starts voor de jeugd over meerdere afstanden; afhankelijk van de leeftijd. Deze wedstrijden vonden plaats op en rond het Plechelmusplein in het mooie oude centrum van Oldenzaal. Start/Finish was voor de Plechelmusbasiliek, een gewelfde kruisvormige pijlerbasiliek met driezijdig gesloten koor. De oorspronkelijke bouwstijl is laat-romaans (informatie van Wikipedia voor de liefhebbers). Zelfs de bestrating op het plein is aangepast aan de aanwezige kerk. Vele klinkers hebben een eigen kruis(je).

Door het uitlopen van het jeugdprogramma starten we ongeveer 10 minuten later dan gepland. Dit was niet zo fijn met een temperatuur van ongeveer 12įC. Al snel bleek dat het niet overal in Nederland zo vlak is als in Beilen. Het parcours was erg afwisselend. Dan weer liep je over klinkers om vervolgens een zandpad in te lopen. Hierop volgde dan weer een slingerend asfaltweggetje wat licht omhoog ging. Dan weer liep je over een gravel pad. Er liep zelfs een klinkerpaadje van nog geen meter breed langs een woning naar een bos, waar dit weer overging in een zandpad. Hoe afwisselend wil je het hebben?

hoogteprofiel-HMO

De meeste problemen gaf echter het hoogteverschil. Er was bijna geen meter vlak. In het tweede deel van het parcours kregen we er nog een tegenstander bij: windkracht 4 ongeveer. In de laatste 6 km kregen we nog 2 pittige klimmetjes voor de kiezen, waarvan de laatste (Tankenberg, 72 m) ook de hoogste was. Het laagste punt in het parcours was 36 m boven NAP). Na de Tankenberg liep het parcours naar beneden naar het centrum van Oldenzaal.

In de tijd dat ik bezig was met de halve marathon heeft Wilma de route van de 3 km wedstrijd gewandeld (aanduiding van de 5 km werd al weggehaald). Ook zij heeft erg genoten van de omgeving. Al met al was het een erg leuk evenement, waar ik zeker nog een keer aan mee doe. Mijn gelopen tijd staat elders op de website vermeld.



21-09: Uitslagen Coopertest
(Joop Godwaldt)

Op 21 september hebben Harry en Joop voor de woensdagavondgroep een Coopertest afgenomen. Na de w-up, de gebruikelijke loopscholing en coŲrdinatie oefeningen zijn we met de testloop begonnen. Zoals elk jaar zijn sommigen sneller, anderen stabiel en een enkeling een beetje langzamer. Er waren er ook die al jaren lopen maar nog nooit hebben deelgenomen aan een Coopertest. Iedereen had lekker gelopen en is met een voldaan gevoel weer naar huis gegaan.

Coopertest20092016
De afstanden na 12 minuten hardlopen



18-09: Run Winschoten 2016
(Frank Ottenhof)

Het was weer zo ver. De Run Winschoten kwam er weer aan. Voor de lieden die even niet weten waar het om gaat een kleine verklaring.

RunWinschotenLogo

Al een aantal jaren (dit keer was de 41e editie) wordt er in Winschoten een Ultrarun georganiseerd. Hierbij kan een loper kiezen om 50 of 100 km te lopen in ronden van 10 km. Omdat er niet zo veel liefhebbers zijn voor dit soort activiteiten wordt er rondom deze loop dan, voor de mindere goden, een loop in estafettevorm georganiseerd. Bij deze estafette dienen een aantal lopers 10 keer de afstand van 10 km te lopen. Dit zou je met twee man mogen doen maar je mag in ieder geval niet twee keer achter elkaar lopen.

Lees hier de rest van het verslag...
 


05-09: Afsluitdijkopendusniet
(Frank Ottenhof)

Kent u die mop van die hardloper die een wedstrijd wilde gaan lopen?

Enige tijd geleden had ik me al opgegeven voor de Afsluitdijkopen. Een nichtje van mij leek het wel leuk om die te lopen en samen met haar hebben we ingeschreven. Door omstandigheden ging het lopen bij haar niet zo goed dat ze de afstand zou lopen dus bleef ik alleen over. Gelukkig hadden nog 7500 mensen zich aangemeld dus ik zou gelukkig toch niet alleen lopen.

De Afsluitdijk lopen. Ja wat zou daar aan zijn. Op de fiets heb ik het al twee keer gedaan (twee keer met wind in de rug) en wat me toen tegenviel was de herrie van de auto's. Wat mij dit keer over de streep trok waren twee argumenten. Eťn: de Afsluitdijk zou worden afgesloten voor verkeer en twee: we zouden vroeg vertrekken. Voor iedereen die wel eens vroeg loopt of op de fiets zit is duidelijk wat voor moment dit is. Voor iedereen die dit niet weet, vooral een keer doen. Een heel vroeg ochtendzonnetje, een beetje mist, en vooral de stilte van het land dat ontwaakt. Dat zijn voor mij als buitenmens altijd wel de krenten in de pap.

Na een marathon in Duitsland zou dit toch wel een makkie gaan worden. Een beetje conditie bijhouden en dan zou het toch wel moeten lukken. Ik werd ingedeeld in een groep die om 5:45 mocht vertrekken (de eerste groep mocht al om 4:00 vertrekken dus heel vroeg weg ging net niet lukken). De loop was georganiseerd van Den Oever naar Zurich en dit houdt dus in dat de organisatie iets moet regelen met transport. Of naar de start vanaf Zurich, of vanaf de finish terug naar Den Oever. Uiteraard koos ik er voor om met de pendelbus vanuit Zurich naar Den Oever te reizen. Omdat er nogal wat mensen en auto's werden verwacht kreeg ik een parkeerkaart voor Bolsward. Vanaf daar zou ik met de bus naar Zurich kunnen en dan uiteindelijk door naar de start. Op de brief bij de parkeerkaart stond nog even vermeld dat ik dan om 3:45 in Zurich werd verwacht. Oeps....

Net zoals de organisatie hield ik de weersverwachting in de gaten en waar het vanaf maandag nog gewoon mooi weer zou worden, veranderde de verwachtingen in de loop van de week. Op woensdag werd er een beetje regen verwacht met windkracht 4, op donderdag wat meer regen en windkracht 5 en op vrijdag 90% kans op neerslag en windkracht 6. Alle wind werd wel in de rug voorspeld. Omdat de loper wel gewend is aan een nat pak onderweg, zou het fijn zijn als het droog zou zijn, maar als dat niet zo zou zijn. Nou ja: jammer.

Vrijdag calorieŽn stapelen, niet te druk doen. Zaterdag nog meer calorieŽn stapelen, nog rustiger aan doen en om 20:15 naar bed (en de wekker om half twee). Na een wat onrustige nacht (ik ben dan toch wel een zenuwpees) inderdaad op tijd op. De boel voorbereiden. Nog even op buienradar kijken en hop om half drie de auto in richting Bolsward. Proberen een beetje rustig te blijven (oh ja, zenuwpees) dus radio aan. Om drie uur neem ik de afslag van de A7 en begint het nieuws. HET EERSTE ITEM WAS DAT DE HARDLOOPWEDSTRIJD WAS AFGELAST. Uiteraard geloofde ik dat niet dus even langs de weg mijn telefoon er bij gepakt, blijkt dat de organisatie om 22:30 een mail aan de deelnemers had gestuurd waarin dit werd gemeld. ALTIJD loop ik met mijn telefoon te rommelen en nu dus niet. Opnieuw nou ja, jammer.

En dus. Maar weer richting huis en om 4:00 lag ik weer in bed. Mijn vrouw weer wakker (om half twee ook al). Uiteraard klaarwakker nog een tijd liggen denken wat nu te doen. Ja, wel twee dagen calorieŽn gestapeld en die moeten er wel af anders zou ik een dikke kont kunnen krijgen.
Wij (mijn vrouw en ik) om 10:30 richting Apelscha. Zij een rondje wandelen en ik toch maar 32,8 km in wedstrijdtempo gedaan. 's Avonds behoorlijk stuk (de verzorging onderweg was bij deze alternatieve tocht toch minder goed geregeld) maar wel een mooie tocht en tijd (2:48:06) gelopen (zie het plaatje voor de route).

afsluitdijkopendusniet

Moest alleen wel de hele route kopwerk doen. En wat denk je: geen druppel regen gehad.

Nu ga ik eerst maar weer eens een paar korte wedstrijdjes doen.



04-09: Verslag van halve marathon in Dalfsen
(Wierd Duursma)

Ik heb op zaterdag 3 september in Dalfsen de Ĺ marathon gelopen van het “Plinq loopfestijn”. Voor mij was dit de eerste keer in Dalfsen. Ik had me ingeschreven voor deze wedstrijd met het idee om eens ergens anders te lopen. Bij aankomst om ongeveer 15:50 uur bleek meteen dat het drukkend warm was. De opkomst was desondanks zeer goed te noemen. In multifunctioneel centrum “De Trefkoele” was gelegenheid om te kleden en te douchen. Een prachtig mooi gebouw overigens.

Na rustig te hebben ingelopen, gingen we om 16:30 uur van start. De 10 km en Ĺ marathon startten gelijktijdig. Ik kreeg al snel door dat een erg snelle tijd er niet in zat. Tot mijn grote frustratie bleek mijn sporthorloge totaal van slag te zijn. Op willekeurige momenten werden tussentijden geklokt. Ik had dus totaal geen idee hoe hard ik liep. Achteraf bleek dat de GPS op mijn horloge een route had afgelegd van Dedemsvaart naar Dalfsen, een afstand van ongeveer 22,7 km. Hoezo in de bonen?

We liepen eerst door het oude centrum van Dalfsen om vervolgens de Vechtbrug over te steken. Voor de deelnemers aan de 5-jaarlijkse bevrijdingsloop onder ons wel bekend als een markant punt. Daarna ging het in westelijke richting over een dijkje langs de Vecht. Na ongeveer 6 km staken we de Vecht weer over via een bruggetje over vistrappen en een sluis. Via klinkerweggetjes ging het daarna terug naar Dalfsen. Hier finishten de 10 km lopers. Ik kwam daar door in een tijd van ongeveer 45 minuten. Op dat moment had ik het al zwaar en had dus nog 11 km te gaan.

We vervolgden de route door nu een lus te maken in oostelijke richting. Dit was een wat meer beschut traject met veel boomwallen en kleine stukjes bos. Tussen 15 en 19 km had ik het erg zwaar. Ik had het gevoel alsof ik niet meer vooruit kwam. Tussen 18 en 19 km moesten we de dijk langs de Vecht weer op. De laatste 1Ĺ km liepen weer door Dalfsen terug naar de finish. Hier kon ik het tempo weer goed vasthouden, wetende dat de finish nabij was. Ik eindigde in een tijd van 1:41:30. Al met al was ik hier nog best tevreden mee. Ik had namelijk ingezet op een tijd van 1:40.

De conclusie: een fraai en afwisselend parcours met zware (weers)omstandigheden. De organisatie was prima. Ik raad iedereen aan om hier eens deel te nemen in Dalfsen. Het lijkt ver weg, maar in 45 minuten ben je er. Nu op naar de volgende uitdaging: 10 x 10 km Run van Winschoten.



04-09: Verslag Midden-Drenthe Wandeltocht
(Be Jager)

Zaterdag 3 september was het weer zover: de Midden Drenthe Wandeltocht georganiseerd door Bodywalk Beilen vanaf startlocatie Boszicht te Lheebroek. Er kon gekozen worden uit 4 afstanden, namelijk 25-15-10 of 5 km.

MDW2016

Direct na de start konden we al genieten van de natuur en hadden we zicht op het Witteveen met ven. Het aangeboden drinken, dat we onderweg kregen lieten we ons goed smaken, vervolgens over hei en door de prachtige bossen en over vlonderbruggen.

Bij de kiosk te Spier was de eerste rust, vervolgens ging de tocht via een mooi slingerpad, naar uitkijkpost De Keep op de geluidswal van de A28. We liepen verder met zicht op een groot afgeplagd veld met een ven. Later kwamen we over de KraloŽr heide waar ”ZO VER Ai KIEK KUNT” de hei bloeide. Dit is Drenthe in al zijn pracht. Aansluitend over het Dwingelderveld waar we bij de radiotelescoop het bos weer in wandelden.

Bij Zonnetij in Lhee was de tweede rust. Vervolgens veel heuvel op en af in een prachtig beukenbos. Uiteindelijk kwamen we bij de wildoversteek over de A28 waar we na een klein stukje weer terug waren bij Boszicht. Daar was iedere wandelaar vol lof over de prachtig route die ook nog eens goed van pijlen was voorzien.  Het was volop genieten van afwisseling van bos en ven.

Ik wil alle vrijwilligers bedanken die ons een mooie herinnering hebben bezorgd. De wandelaars die er nu waren, zullen volgend jaar zeker terug komen bij deze geslaagde Midden Drenthe Wandeltocht.

Een wandelaar.



10-02: Foto's snertloop

Erik Muggen had nog een paar foto's gemaakt van de hardloopgroep.
Klik op onderstaande foto om het album te openen.





30-01: Verslag snertloop
(Harry van Os)

Beste hardlopers en wandelaars,

Zo, dat was ‘m weer; de jaarlijkse Snertloop! Deze keer heel passend bij het weer, want wat een water is er voor en tijdens het lopen/ wandelen gevallen.  Maar eerst was er een prima ontvangst bij de Theeschenkerij en de sfeer zat er gelijk goed in. Lekkere koffie met warme apfelstrudel  met slagroom en vanillesaus vooraf om alle 45 deelnemers van een goede ‘bodem’, om mee van start te gaan, te voorzien. Aanvankelijk waren er 50 aanmeldingen, maar er kwamen een paar afzeggingen en een aantal kwam niet opdagen ( vies weer ???)

Snertloop1

Er waren 3 groepen, 1 met 8 lopers voor de 7 km olv Henk Funke, 17 wandelaars die geleid werden door Jan Nijwening vormden de tweede groep en als laatste was er de groep met 20 lopers voor de lange afstand waar Harry voorop liep.

Snertloop2

De groep voor de langste afstand ,ca 11 km, ging als eerste van start en er volgde een mooie afwisselende tocht over paden, moddergeulen, het plankenpad en fietspaden dwars door het bos over het Dwingelderveld. Al heel snel waren de voeten en dus ook schoenen doorweekt, de kleding als volleerde survivallopers heel smerig en nat, maar dat mocht de pret niet drukken. Gezellig kletsend en keuvelend op een rustig tempo liepen we onze tocht en kwamen tegelijk met de wandelgroep weer bij de Theeschenkerij aan.
Snertloop3

Velen hadden droge kleding meegenomen, dus snel omkleden en werden we getrakteerd op een kop dampende koffie. Heel welkom!  Tijdens het geanimeerde napraten en het delen van alle ervaringen werd ons een heerlijke kom met snert en diverse lekkernijen aangeboden. Dit was allemaal prima verzorgd.

Snertloop4

Ter afsluiting heeft de activiteitencommissie alle deelnemers bedankt voor hun inzet en de familie Belt voor hun uitstekende verzorging.

De activiteitencommissie is blij met deze opkomst en deelname en is van plan om deze zomer weer iets te gaan organiseren. Dus…… hou het in de gaten!

Namens de actcie,
Harry